دروازه های بهشت
- "هی
- "هی بچه ها!
یک لطیفه ی تازه
ِعمران صلاحی ُمرد ! "
گفتم که مرثیه گفتن
یک دم
یک دم تمام شد
گفتم لطیفه بگویم این بار
این بار لطیفه بگویم / که ِعمران ُمرد !
رسیده ام به دو راهی آخِر:
بهشت زهرا
یا
این زندگی کثافت !
دی شیخ با چراغ ، می رفت باده نوش
با استکان شکسته ات چه می کنی عِمران ؟
بریز،بنوش
بپوش لباس ات را
می خواهیم دفن ات کنیم .
-"……………..………."
چیزی بگو که بخندیم
مثل همان وقت ها
که رفته بودی دیدار دوستی ، رفیقی
گم کرده بودی نشانی را
سر در آورده بودی از خانه ای که اشتباه !
خوشگلکی
باز کرده بود در را
فرموده بود : "بفرما !"
فرموده بودی بر مبل : " آقا کجاست ؟ "
آقا نبود
عِمران !
چقدر اشتباه
چقدر اشتباه ؟!
فرموده بود : " پس شما نبودید / نیستید / آن که هی زنگ می زند هر روز
می خواهد / می خواسته ببیند ما را
می خواهد /می خواسته ما را ؟ "
دوباره اشتباه زنگ می زنی عِمران
نشانی خانه ات کرج است
بهشت زهرا چه می کنی ؟
به خوشگلکی که این بار باز کرده در را
می گویی : "ببخشید !
خلافِ ادب عرض می کنم
اینجا
کافه سوسن است ؟ "
خلاف عرض می کنی عِمران
استکان عرق
جا مانده جایی
در کافه نادری .
اینجا
حوری عزیز با یک دست
ضرب گرفته بر در تابوت
با دیگری
بشکن زنان به دروازه های بهشت
به دروازه های دوزخی این بهشت
اشارت می کند .
کجا عِمران ؟
ما که بهشت نداریم
داشتیم
تمام شد
محتسب جمع کرده ،بسته ،
به اتفاق ِ گزمه ی عزیز جارو کرده
تمام آسمان را
حالا سوار شو کلک می زنیم
چرخ ستاره را که پنچر بود
هُلش می دهیم
توفیق داشته باشیم
دم در بهشت
توقیف می شویم
با دستبند
می رسیم به پُل صراطی
که از طبع تو نازک تر.
یک استکا ن دیگر
بریزم ؟
بنوش
بپوش لباس ات را
می خواهم خاطرات چین ات را
برای چین های پیشانی ام
دوباره بگویی
دیوار های چین
برای هجوم مغول های مرگت
صف کشیده اند
اماّ … این روز ها
تمام دیوار ها
ویران می شوند
-"…………….."
زنگ می زند تلفن:
" ببخشید !
آن که می خواسته
می خواهد ما را
آنجا نیست ؟ "
اینجا نیستی نبودی هیچ وقت نبودی
روی برگ می نشینی
پایین می آیی
پایین تر ؛
این پایین
پاییز روی منبر
دستش را دراز می کند
وعظ می کند حکم می دهد
باد
امّا پیک می آورد
به یاد برگ های ریخته
با درخت می نشیند
در این ماه مبارک
به "می " – همان شرابِ خودمان – روزه باز می کند
[ راستی !... نگفتم ؟
یادم رفت !
قرار بود شبی / بنشینیم و بنوشیم و
بشنوی شعری را
که گفته بودم به طنز - تقدیم به تو -
گفتم که … قرار بود لطیفه بگویم
لطیفه بگویم این بار …
بی خیال!
دَم پُل صراط که از طبع تو نازک تر
می بینمت! / می نشینیم / می نوشیم /
تلوتلو خوران
از روی پُل - آرام – می رویم !]
12/7/85
نظرات ()
